Formuła 2

Samochód Formuły 2 z 1970 roku Formuła 2 (F2) – klasa wyścigowa samochodów jednomiejscowych o otwartym nadwoziu; oficjalnie istniejąca w latach 1948-1984. 30 maja 2009 została reaktywowana[1].

Spis treści

• 1 Lata 1948 - 1984
• 2 Powrót w 2009 roku
• 3 Mistrzowie Europy Formuły 2 w latach 1967 - 1984
• 4 Mistrzowie FIA Formuły 2 od 2009
• 5 Zobacz też
• 6 Przypisy

//

Lata 1948 - 1984

W trakcie swojego istnienia F2 była naturalnym zapleczem i swoistą kopalnią talentów dla najbardziej prestiżowego cyklu wyścigów na świecie, Formuły 1. Tę tradycję kontynuowała najpierw Formuła 3000, a od 2005 roku GP2. W latach 1952-1953 Mistrzostwa Świata Formuły 1 były rozgrywane według specyfikacji F2 (używano silników bez turbodoładowania o pojemności 2 litrów, lub półlitrowych silników z turbodoładowaniem). W obu tych latach tytuł mistrzowski zdobył Alberto Ascari. W latach 1961-1963 Formuła 2 została zastąpiona przez nową klasę, Formułę Junior, lecz szybko uznano te rozwiązanie za niewypał. W 1964 roku przywrócono więc cykl F2, lecz przez dwa kolejne sezony samochody używały silników o pojemności zaledwie jednego litra. Wobec dużej różnicy w stosunku do mocy jednostek napędowych ówczesnej Formuły 1, w 1967 roku FIA podjęła szereg decyzji, które zrewolucjonizowały pozycję F2 i wydatnie przyczyniły się do wzrostu jej prestiżu. W 1967 roku FIA oficjalnie wprowadziła cykl Mistrzostw Europy Formuły 2, dzięki któremu wielu młodych kierowców utorowało sobie drogę do Formuły 1. Równocześnie zmieniono regulamin techniczny serii; w latach 1967-1971 używano silników o pojemności 1,6 litra, po czym w 1972 roku wprowadzono jednostki napędowe o pojemności dwóch litrów. Ten limit obowiązywał już do ostatecznego końca F2, czyli do 1984 roku. Wzrost prestiżu F2 spowodował, iż coraz częściej w wyścigach - obok zbierających niezbędne doświadczenie młodych adeptów kierownicy - brali udział kierowcy Formuły 1, którzy tym samym wypełniali sobie wolny czas między poszczególnymi Grand Prix. Taka sytuacja przyczyniła się niestety do jednej z największych tragedii w historii sportu motorowego. W 1968 roku podczas wyścigu F2 ma torze Hockenheim zginął bowiem dwukrotny Mistrz Świata F1, Jim Clark, do dnia dzisiejszego uznawany za jednego z najlepszych kierowców na świecie. Na początku lat 80. XX wieku wzrost kosztów udziału w Formule 2 przyczynił się do spadku zainteresowania wśród grona właścicieli i konstruktorów. Na placu boju właściwie pozostały tylko potężne koncerny jak Honda, BMW oraz Renault. Wobec takiego stanu rzeczy, wraz z końcem 1984 roku FIA zdecydowała się na zastąpienie cyklu F2 przez tańszą wersję, czyli Formułę 3000. W mistrzostwach F3000 wszystkie zespoły używały standardowej jednostki napędowej Forda, kładąc kres wewnętrznej rywalizacji silnikowych gigantów, która cechowała ostatnie lata istnienia Formuły 2.

Powrót w 2009 roku

 Osobny artykuł: Formuła 2 Sezon 2009. W czerwcu 2008 roku FIA niespodziewanie ogłosiła plany reaktywowania Formuły 2 już od sezonu 2009[2]. Termin zgłoszeń do mistrzostw upłynął z dniem 29 sierpnia 2008[3]. Nowa Formuła 2 zadebiutowała 31 maja 2009 roku podczas rundy WTCC w Walencji i będzie towarzyszyła czterem innym rundom WTCC w Europie, kończąc na Monzy pod koniec października. Będą również osobne wyścigi tej kategorii na torach Donington Park i Magny-Cours, oraz runda towarzysząca serii GT Open na torze Spa-Francorchamps. Format F2 składa się z dwóch sesji treningowych, dwóch oddzielnych sesji kwalifikacyjnych i dwóch 110-kilometrowych wyścigów w każdy weekend. W drugim wyścigu wymagany jest jeden pit-stop, ale polegający tylko na zatrzymaniu się na stanowisku serwisowym, bez wymiany opon czy tankowania. Pierwsza dziesiątka wyścigu na mecie otrzymuje punkty do klasyfikacji generalnej według schematu 12-10-8-7-6-5-4-3-2-1. Mistrz F2 ma otrzymać możliwość przeprowadzenia testów w bolidzie F1 z zespołem Williams, który jest odpowiedzialny za konstrukcję samochodów nowej serii[4].

Mistrzowie Europy Formuły 2 w latach 1967 - 1984

Sezon Mistrz Zespół Samochód 1967 Jacky Ickx Tyrrell Racing Matra-Cosworth 1968 Jean-Pierre Beltoise Matra Sports Matra-Cosworth 1969 Johnny Servoz-Gavin Matra International Matra-Cosworth 1970 Clay Regazzoni Tecno Racing Team Tecno-Cosworth 1971 Ronnie Peterson March Engineering March-Cosworth 1972 Mike Hailwood Team Surtees Surtees-Cosworth 1973 Jean-Pierre Jarier March Engineering March-BMW 1974 Patrick Depailler March Engineering March-BMW 1975 Jacques Laffite Ecurie Elf Martini-BMW 1976 Jean-Pierre Jabouille Equipe Elf Elf 2J-Renault 1977 René Arnoux Ecurie Renault Elf Martini-Renault 1978 Bruno Giacomelli Polifac BMW Junior Team March-BMW 1979 Marc Surer Polifac BMW Junior Team March-BMW 1980 Brian Henton Toleman Group Toleman-Hart 1981 Geoff Lees Ralt Racing Ralt-Honda 1982 Corrado Fabi March Racing March-BMW 1983 Jonathan Palmer Ralt Racing Ralt-Honda 1984 Mike Thackwell Ralt Racing Ralt-Honda

Mistrzowie FIA Formuły 2 od 2009

Sezon Mistrz Zespół Samochód 2009 Andy Soucek FK-Automotive Williams JPH1 Audi

Zobacz też

• Formuła 1
• Formuła 3
• Formuła 3000
• Seria GP2
• A1 Grand Prix

Przypisy

1. ↑ F2: Wickens wygrał pierwszy wyścig w Walencji (pol.). 30 maja 2009 r..
2. ↑ * Autosport.com - Stanowisko FIA ws. Formuły 2 (ang.)
3. ↑ * Autosport.com - Pierwsze założenia F2 (ang.)
4. ↑ F2 będzie towarzyszyć serii WTCC w sezonie 2009 (pol.). 4 października 2008 r..

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Formu%C5%82a_2”